بدون دیدگاه
2018/01/18 - 10:58

روایت زندگی «خَچو» از دوربین یک محیط بان؛ تلاش های یک زن ۷۸ساله در جنگلهای پونل

روایت زندگی «خَچو» از دوربین یک محیط بان؛در کارنامه هنری این محیط بان تالشی عکس پرتره انسان و اسب که در جشنواره آساهی شیمبون ژاپن برنده مدال طلا شد، نیز به چشم می خورد. این روزها مستند وی با عنوان «خدیجه نی زن و رمه هایش» به عنوان مستند

مثل همیشه ساده و صمیمی هر وقت که از تالش به دیدن ما می آید، از موفقیت هایش که نتیجه ماه ها تلاش و زحمت در دل کوه ها و مناطق بکر و زیبای تالش است برای ما صحبت می کند. امیر شکرگزار ناوی، محیط بان بازنشسته ای، است که تاکنون مستندهای متعددی را ساخته […]

به گزارش خبر راست، در کارنامه هنری این محیط بان تالشی عکس پرتره انسان و اسب که در جشنواره آساهی شیمبون ژاپن برنده مدال طلا شد، نیز به چشم می خورد. این روزها مستند وی با عنوان «خدیجه نی زن و رمه هایش» به عنوان مستند برگزیده مردمی با ۱۳ هزار رای از سراسر کشور برگزیده جشنواره تلویزیونی شبکه مستند کشور شده است. با این هنرمند خلاق و پرتلاش گیلانی گفت و گویی در رابطه با ساخت این مستند انجام دادیم که در ادامه می خوانید.

موضوع این مستند درباره چیست؟
این مستند زندگی یک شیرزن گیلانی را به تصویر می کشد که یک تنه بعد از مرگ همسرش بار مسئولیت یک زندگی را بر دوش می کشد. خدیجه نی زن ، معروف به خَچو زنی ۷۸ ساله  است که در پونل روستای جنگلی رزدار از توابع شهرستان رضوانشهر زندگی می کند. وی  تبحر خاصی در نی زدن دارد و در تمامی مراسم های شادی و جشنواره های محلی مثل جشنواره دوشاب،خرمن، پنیر و تمشک که در روستاها ی اطراف برگزار می شود شرکت می کند و برای آنان نی می نوازد.

ایده ساخت این مستند چطور به ذهن شما رسید؟
من یک محیط بان بازنشسته هستم که بعد از بازنشستگی به مستند سازی روی آورده ام. چون سروکارم به طور مستمر با حیات وحش است. وقتی برای کاری به طبیعت زیبای این روستا رفته بودم، زندگی این شیرزن روستایی که به تنهایی در دل این روستا زندگی می کرد توجه ام را به خودش جلب کرد.

ساخت این مستند چقدر طول کشید؟ و تاکنون موفق به کسب چه جوایزی شده است؟
در حدود ۲ سال فیلمبرداری این کار زمان برد. این مستند در سال ۹۴ در جشنواره بین الملی پروین اعتصامی جایزه ویژه ۱۰ زن شاخص ایرانی را برده است. همچنین در همین  سال نیز در روز محیط زیست و زن در دانشگاه صنعتی شریف با حضور خدیجه خانم این مستند به اکران درآمد. ضمن این که این مستند در جشنواره بین المللی سینما حقیقت نیز مورد تقدیر واقع شد و در خانه هنرمندان تهران نیز به اکران در آمد. موفقیت اخیر این مستند هم کسب عنوان برگزیده بخش مستند نیمه بلند جشنواره تلویزیونی مستند بود که با آرای مردمی  و هیات داوران موفق به کسب آن شد. این مستند در بین ۶۴۰ مستند شرکت کننده  به عنوان ۴۱ اثر برتر انتخاب شد و از بین ۴۱ اثر نیز به عنوان ۳ اثر برتر برگزیده شد که بازهم در بین این ۳ اثر  در بخش آرای مردمی به عنوان مستند برگزیده انتخاب شد. من در این جشنواره  برنده جایزه مستند نیمه بلند، مردمی شدم و تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی ۵ میلیون تومانی و جایزه ۲۵ میلیون تومانی حمایت از تولید فیلم برای ساخت مستند «خدیجه نی‌ زن و رمه‌هایش» به من داده شد.

بیشتر چه جنبه هایی از زندگی این زن توانمند گیلانی در این مستند به نمایش در آمده است؟
وفادداری و تعلق خاطر به خانواده اش. این زن دارای ۱۰ فرزند است که در حال حاضر فقط یکی از پسرانش با او زندگی می کند. برادرشوهری دارد که زمانی چوپان وی بود. اما حالا از کار افتاده است. خدیجه نی زن علاوه بر نگهداری از مادر ۱۱۶ ساله اش از همه افراد خانواده به نوعی حمایت می کند. در بیرون از منزل لباس مردانه می پوشد و از درخت میوه بالا می رود و زمانی که به خانه بر می گردد دوباره همان مادر و زن خانه می شود که مانند همه مادران فداکار ایرانی تکیه گاه فرزندانش است.

خاطره ای از زمان فیلمبرداری با این شیرزن گیلانی دارید که برای مخاطبین جذاب باشد؟
بله ایمان و اعتقادات راسخ این زن برای همه می تواند یک الگو باشد. موقع فلیمبرداری از وی خواستم که برای ما نی بنوازد. اما ناگهان صدای اذان مغرب را شنید. گفت موقع اذان نباید نی زد و از همه کادر فیلمبرداری درخواست کرد که به احترام صدای اذان صبر کنند. اعتقادات ایمان و احترام این زن به مقدسات اسلام در دل روستا برای همه افرادی که در دل شهر با مشکلات فراوان دست و پنجه نرم می کنند می تواند الگوی خوبی برای صبر و امید به کرم و بزرگی خدای متعال باشد.

زهرا حقیقی- همشهری


شماره خبر 15539 - 2018/01/18
sdsfrefvrev
خانه هنر نیایش
Website Uptime Monitoring By ServiceUptime.com